José Ortiz Echagüe

26 maart 2010 § 1 reactie

Ik liep in de Slegte in Utrecht en had het doel voor ogen om met mijn vers ontvangen studiefinanciering op de bank een mooi kunstboek voor mezelf te kopen. Een van de boeken die ik bekeek in de fotografie sector intrigeerde me. Het was gevuld met zwart/wit foto’s van, onder andere, monniken en landschappen die heel droomachtig, zowat surrealistisch over kwamen. Ik moet zeggen dat het boek me een beetje verwarde. Was dit een hedendaagse kunstenaar? Of zijn de foto’s juist oud? Hoe zitten deze foto’s in elkaar, ze zien er zo raar uit, bijna als houtskooltekeningen? Ik bladerde door het boek op zoek naar informatie en kwam tot de ontdekking dat alles helaas in het Spaans was. Ik legde het boek twijfelachtig weg; 30 euro.. Ik keek verder, sloeg nog een blik op de grote prijssticker en liet hem toch maar achter. Wel noteerde ik de naam die op de rug stond, om thuis op zoek te gaan naar informatie en te kijken of het online eventueel goedkoper te vinden was: Ortiz Echagüe.

José Ortiz Echagüe, fotograaf, leefde van 1886 tot 1980. Hij was geboren in Spanje in een familie waarbij het traditie was om het leger in te gaan, wat hij ook braaf deed. Voordat hij op zijn 22ste van de militaire academie af kwam (gestudeerd voor ingenieur) was de fotocamera al een grote liefde voor hem. Omdat zijn broer, Antonio, een militaire carrière had ingeruild om schilder te worden gaf zijn oom hem een camera toen hij twaalf was, om te voorkomen dat ook hij voor het kunstenaarschap zou kiezen en naar die ‘decadente stad genaamd Parijs’ zou vertrekken. Hij had zowel op gebied van fotografie als in zijn carrière als ingenieur veel succes. Zo werd hij in 1950 president van SEAT.

De reden voor het vreemde voorkomen van veel van zijn foto’s komt door de techniek die hij gebruikte om zijn foto’s af te drukken: carbonprinting. Om precies te zijn, het proces van Henri Fresson. Deze techniek draait om het papier dat is bedekt met meerdere lagen van gepigmenteerd colloïde. Een lang verhaal waar ik zelf ook nog niet het fijne van weet.

Zijn werk is gepubliceerd in National Geographic, maar heeft verder nooit de aandacht gekregen die het verdiende. Hij heeft altijd veel kritiek gehad op het feit dat zijn foto’s te schilderachtig oogden, en dat zijn foto’s niet documentair genoeg waren omdat ze te “artistiek” of “illustratief” waren. Er is dan ook inderdaad niet heel veel informatie over de fotograaf te vinden. (O en, zoals je wellicht zal begrijpen heb ik spijt, en ga ik linea recta naar de Slegte in mijn eigen stad in de hoop dat ze hem hier ook verkopen.)

Advertenties

Getagd: , ,

§ Een Reactie op José Ortiz Echagüe

  • Harrie schreef:

    Ik zag het boek ook en was meteen geïntrigeerd door de mysterieuze foto’s. Ook ik kon niet begrijpen wat er nu precies zo speciaal aan was maar de foto’s zijn geweldig! Boek gekocht natuurlijk. Dank voor bovenstaande uitleg!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Wat is dit?

Je leest nu José Ortiz Echagüe voor Melancholia Nostalgia.

Meta

%d bloggers liken dit: