José Ortiz Echagüe

26 maart 2010 § 1 reactie

Ik liep in de Slegte in Utrecht en had het doel voor ogen om met mijn vers ontvangen studiefinanciering op de bank een mooi kunstboek voor mezelf te kopen. Een van de boeken die ik bekeek in de fotografie sector intrigeerde me. Het was gevuld met zwart/wit foto’s van, onder andere, monniken en landschappen die heel droomachtig, zowat surrealistisch over kwamen. Ik moet zeggen dat het boek me een beetje verwarde. Was dit een hedendaagse kunstenaar? Of zijn de foto’s juist oud? Hoe zitten deze foto’s in elkaar, ze zien er zo raar uit, bijna als houtskooltekeningen? Ik bladerde door het boek op zoek naar informatie en kwam tot de ontdekking dat alles helaas in het Spaans was. Ik legde het boek twijfelachtig weg; 30 euro.. Ik keek verder, sloeg nog een blik op de grote prijssticker en liet hem toch maar achter. Wel noteerde ik de naam die op de rug stond, om thuis op zoek te gaan naar informatie en te kijken of het online eventueel goedkoper te vinden was: Ortiz Echagüe.

José Ortiz Echagüe, fotograaf, leefde van 1886 tot 1980. Hij was geboren in Spanje in een familie waarbij het traditie was om het leger in te gaan, wat hij ook braaf deed. Voordat hij op zijn 22ste van de militaire academie af kwam (gestudeerd voor ingenieur) was de fotocamera al een grote liefde voor hem. Omdat zijn broer, Antonio, een militaire carrière had ingeruild om schilder te worden gaf zijn oom hem een camera toen hij twaalf was, om te voorkomen dat ook hij voor het kunstenaarschap zou kiezen en naar die ‘decadente stad genaamd Parijs’ zou vertrekken. Hij had zowel op gebied van fotografie als in zijn carrière als ingenieur veel succes. Zo werd hij in 1950 president van SEAT.

De reden voor het vreemde voorkomen van veel van zijn foto’s komt door de techniek die hij gebruikte om zijn foto’s af te drukken: carbonprinting. Om precies te zijn, het proces van Henri Fresson. Deze techniek draait om het papier dat is bedekt met meerdere lagen van gepigmenteerd colloïde. Een lang verhaal waar ik zelf ook nog niet het fijne van weet.

Zijn werk is gepubliceerd in National Geographic, maar heeft verder nooit de aandacht gekregen die het verdiende. Hij heeft altijd veel kritiek gehad op het feit dat zijn foto’s te schilderachtig oogden, en dat zijn foto’s niet documentair genoeg waren omdat ze te “artistiek” of “illustratief” waren. Er is dan ook inderdaad niet heel veel informatie over de fotograaf te vinden. (O en, zoals je wellicht zal begrijpen heb ik spijt, en ga ik linea recta naar de Slegte in mijn eigen stad in de hoop dat ze hem hier ook verkopen.)

Leven met boeken, deel II

21 maart 2010 § Een reactie plaatsen

Het beloofde tweede deel voor de bibliofielen onder ons. Dit keer een aantal geweldige openbare bibliotheken.

Trinity College, Dublin

Strahov bibliotheek, Filosofie gedeelte, Praag

Strahov bibliotheek, Theologie gedeelte, Praag

Abbey Library, Zwitserland

Biblioteca Geral university of Coimbra, Portugal

Benedictijnen klooster Admont, Oostenrijk

Biblioteca Angelica, Rome, Italië

George Peabody Library, Baltimore, Maryland, VS

Real Gabinete Portugues De Leitura Rio De Janeiro, Brazil

Real Gabinete Portugues De Leitura Rio De Janeiro, Brazil

Nationale bibliotheek van Oostenrijk

Queens college

Last but not least, een link naar een 3D panorama van de St Florian klooster bibliotheek in Australië.

Nederland
Ja, ook ons nederige landje bevat mooie collecties!
Rijksmuseum bibliotheek, Amsterdam.

Vanwege de verbouwing van het Rijksmuseum zijn de boeken en tijdschriften tijdelijk ondergebracht in de Frans van Mierisstraat. In de toekomst krijgen ze onderdak in de voormalige Teekenschool van het Rijksmuseum. De schitterende Cuypers Bibliotheek is inmiddels bijna geheel in oorspronkelijke staat hersteld en zal een ‘multifunctionele publieksruimte’ (?) worden.

Handelingenkamer Tweede Kamer Der Staten-Generaal, Den Haag

Alles wat in Eerste en Tweede Kamer gezegd wordt, komt in de Handelingen. Deze staan in de oude bibliotheek van het voormalig Ministerie van Justitie, die daarom nu de handelingenkamer wordt genoemd.

Het Justitie-gebouw is een ontwerp in neo-Hollandse renaissancestijl van rijksbouwmeester Cornelis Hendrik Peters, een leerling van Cuypers. De bibliotheek heeft echter veel Chinese invloeden: de roodgroene aankleding, de handgreepjes in de vorm van drakenklauwen, de schubben in de dakkoepel en de drakenkopjes aan de balustrades. De zaal is 13,5 meter lang, 6 meter breed en 9 meter hoog. Er is ruimte voor 30.000 boeken.

Klik hier voor een 3D panorama.

St. Walburgkerk, Zutphen. Bibliotheek uit 1561

In de sfeervolle ruimte staan de boeken vastgeketend op eeuwenoude lectrijnen, lessenaars. Vroeger maakte men de mensen wijs dat de boeken aan kettingen lagen omdat anders de duivel ze ’s nachts weg zou halen. Er zijn nog sporen van diens aanwezigheid in de Librije overgebleven; kijk maar eens naar de pootafdrukken in de tegelvloer. Welk verhaal over de duivel hierachter zit kunt u lezen in het gedicht “Jaromir in Zutphen” van de 19e-eeuwse dichter A.C.W.Staring. Thans in een meer realistischer tijd weten we wel beter. Het was niet tegen de duivel, maar tegen het publiek dat men de boeken aan de ketting legde. De Librije was namelijk een openbare bibliotheek; omdat er verder geen toezicht was legde men, zoals in die tijd gebruikelijk was, de boeken aan kettingen. Bij de opening in 1564 werden er door de smid 60 sleutels vervaardigd die werden uitgedeeld onder het leesgrage publiek. Degelijke inrichtingen zijn evenwel maar heel weinig overgebleven. Naast de Librije kennen we alleen nog twee kettingbibliotheken in Engeland en twee in Noord-Italië. Bron

Pagina uit een van de boeken.

Nog veel en veel meer mooie bibliotheek zijn onder andere hier en hier.

Veel van de foto’s komen uit het boek van Candida Höfer.

Leven met boeken

18 maart 2010 § Een reactie plaatsen

Mijn vriend is een fervente kennis vergaarder en ik ben gek op kunstboeken, wat resulteert in drie uitpuilende Billy’s in een van onze slaapkamers. Mijn inschattingen zijn dat we nu al twee keer zo veel boeken hebben dan de gemiddelde Nederlander überhaupt in zijn leven zal bezitten. Het tijdelijk wonen en geen eigen huis hebben als student zijnde doet ons soms fantaseren over een fatsoenlijke huisvesting voor onze boeken. Gelukkig hebben we min of meer dezelfde smaak qua interieur en architectuur en dromen we soms samen weg bij het aanzicht van andere (thuis)bibliotheken en hun huisvesting. Hierbij een post voor de mede bibliofielen en hun mooie interieurs. De bibliofilie zal nog een staartje krijgen met een post van geweldige openbare bibliotheken.

Twee verdiepingen is ook eigenlijk wel het minimale wat je je boeken kan geven.

Ge-wel-di-ge slaapkamer

Bron + veeel meer boeken: klik

Hearst Castle

De persoonlijke bibliotheek van Jay Walker. Meer afbeeldingen en een artikel hier

Anne Wenzel

17 maart 2010 § 1 reactie

Een kunstenares die ik graag onder de aandacht wil brengen is Anne Wenzel.

Anne Wenzel is een ruimtelijke kunstenares die voornamelijk keramische beelden maakt. Vaak combineert ze deze met (muur)schilderingen zodat de ruimte waar het werk in staat een geheel gaat vormen met het beeld tot een soort installatie. Ze houdt zich bezig met thema’s zoals natuurrampen en verval en is geïnspireerd door dingen als herdenkingsmonumenten. Op het moment is er werk te zien in Museum Boijmans Van Beuningen tot juli 2010. Ook maakt ze geweldige beelden voor de openbare ruimte.

Openbare ruimte
Beeld voor Herten (Blondie), 2008/2009

Installatie
Silent Landscape, 2006

Sweet Life (zwart meisje), 2003

Sweet Life (edelhert), 2004/2005

Beelden
Höllenhunden, 2007

Bron van de afbeeldingen, plus meer op Anne Wenzel.nl

Ecce Homo

16 maart 2010 § 2 reacties

Momenteel wordt in mijn kunstgeschiedenis les het nieuwe testament behandeld (als grootste bron voor de kunst). Als aanvulling moet iedereen een presentatie houden over een onderdeel uit de bijbel dat vaak in de kunst is afgebeeld. In mijn geval is dat Ecce Homo.  Voor de mensen die niet weten wat dit in houdt, even in het kort:

Jezus wordt door de joden uitgeleverd aan Pontius Pilatus, die over zijn lot moet beslissen (Jezus zou zichzelf de “Koning de Joden” noemen, wat godslastering betekend). Pilatus ondervraagt Jezus en laat hem geselen, maar ondervindt geen schuld aan hem .  Hij presenteert Jezus aan het volk en spreekt hierbij de woorden:  “Ecce Homo!”, oftewel: Aanschouw, de mens! Hiermee bedoeld hij dat hij in Jezus geen Koning der Joden ziet, maar een gewoon mens.

Het doel van de presentatie is een serie afbeeldingen zoeken van kunstwerken van het jaar 0 tot nu en deze analyseren. Ook al krijg ik van het woord christendom al jeuk, ik heb religieuze kunst altijd wel erg mooi gevonden en vind religie ook wel interessant. Hierbij wilde ik wat werken delen van mijn thema die ik ben tegen gekomen. Volgorde is willekeurig.

Antonio Ceseri, 19e eeuw

(groter)

Mantegna, 16e eeuw

Hieronymus Bosch, 1475

Paul Delvaux, 1957

(groter)

Caravaggio, 1606

Waar ben ik?

Je ziet het archief van maart, 2010 om Melancholia Nostalgia.